Vrijwilligers ter plaatse

Geplaatst op 17 november 2017

Wanneer je ons volgt via Facebook (doen!!) zul je hebben gezien dat er op dit moment twee vrijwilligers actief zijn voor onze stichting. Hoog tijd dus om ze even te introduceren. Het begon in juni met een bericht via onze website:

“In het najaar wil ik graag samen met mijn vrouw een aantal maanden proberen wat terug te doen voor de maatschappij. Heb de afgelopen 25 jaar een mooie carrière mogen hebben en wil nu een aantal maanden mensen die minder bedeeld zijn helpen met hun onderneming. Ik ben werkzaam als Directeur van een internationale groothandel en mijn vrouw is Communicatie en E- commerce manager. Wij zetten ons al jaren in voor goede doelen en hebben nu het plan opgevat om dit een aantal maanden in het buitenland te gaan doen. We kennen Sri lanka van een eerdere vakantietrip en denken dat we daar van toegevoegde waarde kunnen zijn. We willen graag persoonlijk helpen en kunnen uiteraard op beperkte schaal ook de stichting een donatie doen die de mensen daar verder kan helpen. Via uw testimonium op de Rabobank Foundation bij uw stichting terecht gekomen en enthousiast over wat ik lees over uw aanpak en motivatie. Graag zou ik van u vernemen of u mogelijkheden ziet voor ons om uw stichting hierin te ondersteunen op vrijwillige basis.”

Na een aantal gesprekken hakten Pieter en Barbara de knoop door, namen verlof van hun werkzaamheden en vertrokken voor een aantal maanden naar Sri Lanka waar ze nu al enkele weken zijn.

Wie zijn jullie?

Pieter is 50 jaar en werkte de afgelopen 22 jaar  bij een internationale onderneming in de papier- en verpakkingsindustrie. Zijn vrouw Barbara werkt parttime als communicatieadviseur bij een coöperatie. Samen hebben  ze 2 volwassen kinderen (dochter getrouwd/zoon studerend in het buitenland).

Wat is jullie link met Sri Lanka?

3 jaar geleden hebben we met onze kinderen en aanhang een rondreis gemaakt door Sri Lanka. We zagen de schoonheid van het land en de mensen  om ons heen. Hoe arm of rijk de mensen waren, zij bezitten een bijzondere manier trots en vriendelijkheid. We dachten bij terugkomst: Ooit komen we terug.

Vrijwilligerswerk

Toen we net getrouwd waren (’89) reisden we naar Thailand en Zuid Afrika. Het waren prachtige reizen, maar we werden ook staalhard geconfronteerd met het feit dat we wel heel erg gelukkig zijn dat onze wieg in een goed gezin in Nederland stond. We zeiden tegen elkaar: Later gaan we iets van vrijwilligerswerk doen. Omdat later wel eens te laat kan zijn, hebben we begin dit jaar bedacht dat we het misschien NU moesten gaan doen. We zijn nu nog fit en we hebben in onze omgeving gezien dat later misschien helemaal niet vanzelfsprekend is. We hebben gekeken naar landen waar NEED is en landen die ons aanspraken. Sri Lanka stond voor ons op nummer 1. Na het nodige Googlewerk, kwamen we via de Rabobank Foundation bij de Sampath Foundation terecht. We hebben contact gelegd met Egbert en gevraagd of hij een gesprek met ons wilde aangaan. Tijdens dit gesprek heeft Egbert heel enthousiast verteld over zijn mooie projecten in Sri Lanka en over zijn samenwerking met de lokale partner Arthavida.

Taalbarriere

Na aankomst in Colombo, waar wij niet eerder verbleven, kregen we direct te maken met de ongelofelijke drukte van de stad. Colombo is een grote mierenhoop. Voor mensen die in een groene omgeving wonen, is dat even slikken. Na intrek in een kleine cottage, viel ook het verschil op tussen schoon en schoon. Wij hebben in ons schone land hier toch een andere visie op. Verder kregen we te maken met een taalprobleem. Tijdens ons verblijf in Sri Lanka 3 jaar geleden, leek het alsof iedereen in Sri Lanka Engels sprak. Nu we in een minder toeristische omgeving zitten, is Engels niet zo vanzelfsprekend. De oudere inwoners van Colombo die geschoold zijn, hebben hun educatie nog in het Engels genoten, maar de jongere generatie kreeg, na de verzelfstandiging en afschaffing van het Engelse onderwijssysteem, de lessen in het Singalees aangeboden. De nieuwe generatie wordt geschoold in het Engels en de mensen hier zijn nu van mening dat het belangrijk is om iedereen Engelstalig te scholen en op te voeden. Helaas is dat op het platteland niet het geval. Spreek je Engels, dat trek je naar de stad. Hier valt veel meer te verdienen!

Plastic fantastic

Momenteel zijn wij heel druk met het Solid Waste Management programma. Artavida/Arthacharya hebben in het verleden een goed project gedraaid. Hierdoor zijn heel veel mensen uit de armoede gekomen en verdienen nu een goed belegde boterham. Een bijkomend voordeel is, dat in sommige delen nu plastic en andere afvalmaterialen worden ingezameld. Dit zorgt ervoor dat de omgeving schoon blijft en minder plastic in de oceanen terecht komt. Sri Lanka staat op plaats vier op de wereldranglijst qua plasticvervuilers. Big deal dus.

Wat hopen je na jullie verblijf in Sri Lanka achter te kunnen laten?

Van te voren hebben we bedacht, dat alles wat we doen, ook opgevolgd moet worden door een lokale partij. We willen niet nu even hulp ‘geven’, wat na ons vertrek langzaam afbrokkelt.. Dan zou alle inzet voor een tijdelijk project  mensen slechts tijdelijk hulp bieden en dan voelt het alsof onze inzet voor niets is geweest.

Rechstreekse hulp

We hebben de afgelopen twee weken ongelofelijk veel mensen ontmoet en hen allerlei vragen kunnen stellen. We hebben geleerd, zoals we voor ons vertrek dachten, dat het belangrijk is om met ‘kleine’ stichtingen zoals Sampath Foundation en haar lokale partners te werken. Kleine stichtingen zorgen ervoor dat gedoneerde bedragen rechtstreeks bij de mensen (projecten) terecht komt waar het nodig is. De lokale partners hebben hierin een belangrijke rol. Zij observeren waar de behoefte het hoogst is, hoe om te gaan met de lokale overheid en ze zijn op de hoogte van alle wet- en regelgeving.  Met de lokale partner Arthavida kunnen concrete, goede afspraken gemaakt worden.

Hogere levensstandaard dankzij opleidding

We hebben de vrouwen van een CBO (Community Based Organisation) ontmoet, een onderneming bezocht van 1 van de CBO vrouwen (waste management) en haar bedrijf en huis kunnen zien. Ook zijn we bij een CBO vrouw geweest waar we hebben gezien hoe zij haar leven verrijkt heeft  door het composteren van afval en de aanleg van een biologische groetentuin. Dit is voor eigen gebruik, maar alles wat over is wordt verkocht. Zij heeft ook een opleiding gevolgd tijdens het vocational trainingsprogram. Deze korte training heeft haar een baan opgeleverd als ‘schoonheidsspecialiste’. Haar levenstandaard is omhoog geschoten.